Potrzeby organizowania pomocy psychologiczno-pedagogicznej

Potrzeba objęcia ucznia pomocą psychologiczno-pedagogiczną w szkole wynika w szczególności:

  • z niepełnosprawności;
  • z niedostosowania społecznego;
  • z zagrożenia niedostosowaniem społecznym;
  • z zaburzeń zachowania lub emocji;
  • ze szczególnych uzdolnień;
  • ze specyficznych trudności w uczeniu się;
  • z deficytów kompetencji i zaburzeń sprawności językowych;
  • z choroby przewlekłej;
  • z sytuacji kryzysowych lub traumatycznych;
  • z niepowodzeń edukacyjnych;
  • z zaniedbań środowiskowych związanych z sytuacją bytową ucznia i jego rodziny, sposobem spędzania czasu wolnego i kontaktami środowiskowymi;
  • z trudności adaptacyjnych związanych z różnicami kulturowymi lub ze zmianą środowiska edukacyjnego, w tym związanych z wcześniejszym kształceniem za granicą.

Pomoc psychologiczno-pedagogiczna udzielana w szkole rodzicom uczniów i nauczycielom polega na:

  • wspieraniu rodziców, nauczycieli w rozwiązywaniu problemów wychowawczych i dydaktycznych;
  • rozwijaniu ich umiejętności wychowawczych w celu zwiększania efektywności pomocy udzielanej uczniom.

Korzystanie z pomocy psychologiczno-pedagogicznej w szkole jest dobrowolne i nieodpłatne.

Pomocy psychologiczno-pedagogicznej w szkole udzielają uczniom nauczyciele, wychowawcy grup wychowawczych oraz specjaliści wykonujący w szkole zadania z zakresu pomocy psychologiczno-pedagogicznej, w szczególności psycholodzy, pedagodzy, logopedzi, doradcy zawodowi i terapeuci pedagogiczni – zwani „specjalistami”.

<<< Powrót

Strona Szkoły Podstawowej nr 7 im.Erazma z Rotterdamu w Poznaniu

Pomniejsz / powiększ czcionkę
Zmień kontrast